به گزارش سلام دلفان، در بُعد فرهنگی، چه غرب به سردمداری شاه و چه شرق به پیشتازی کمونیستها و حزب توده، بر فرهنگ مذهب حملهور بودند. در مقابله با این تهاجم، جریان فرهنگی و مذهبی غالباً اعتقاد داشت تا زمانی که مردم بصیرت پیدا نکنند، تکلیفی برای قیام وجود ندارد و یا قیام به پیروزی و موفقیت نخواهد رسید. اما راهی که توسط حضرت امام طیّ میشد، یک مسیر کاملاً سیاسیـ اعتقادی و مبتنی بر موضعگیری علنی در مقابل مظالم شاه و افشاء رفتار کفرآمیز رژیم با اتّکال به قدرت غیبی و الهی بود.
ادامه خبر را در اینجا [1] بخوانید
Powered by WPeMatico [2]
