به گزارش سلام دلفان، کاری که حاتمیکیا خوب بلد است. توان دراماتیزه کردن و ایجاد تعلیقهای فراوان در لوکیشنهای محدود است. این اتفاق اینبار در ایلیوشین تکرار شده است. تمایز «به وقت شام» البته سکانسهای پرتعداد خارجی هم هست. قوت سکانسهای خارجی نیز همتراز با فضای دراماتیک داخل هواپیماست و البته به جهت فنی و تکنیکی سختتر و پیچیدهتر.
ادامه خبر را در اینجا [1] بخوانید
Powered by WPeMatico [2]
