به گزارش سلام دلفان، طبیعتا وقتی برنامه های توسعه بر مبنای به کار گیری نیروی کار و افزایش تولید تدوین نشده باشد ،کارگر ایرانی احساس می کند هیچ تشکل و سازمانی که حامی وی باشد وجود ندارد. چندین دهه است که افرادی به عنوان نمایندگان کارگران در مجامع رسمی مانند شورای عالی کار، مجلس و…حضور دارند؛اما این افراد هیچ ارتباطی با جامعه کارگری ندارند.خب طبیعی است وقتی جامعه ای با حدود ۸ میلیون عضو رسانه یا نماینده ای در جامعه نداشته باشد همیشه مظلوم واقع می شود.
ادامه خبر را در اینجا [1] بخوانید
Powered by WPeMatico [2]
