سلام دلفان
سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان
سلام دلفان
سلام دلفان
کد خبر: 10951
تاریخ انتشار: ۲۶ مرداد ۱۳۹۲
تعداد نظرات: ۵ نظر
خانه » آخرین عناوین » مجلس همراه با کابینه روحانی جنازه فتنه را به خاک سپرد
Print This Post

مدیر مسؤول کیهان پیام جلسه رأی اعتماد مجلس به کابینه روحانی را پشت پازدن اعضای کابینه به جنبش سبز، کوبیدن آخرین میخ بر تابوت فتنه آمریکایی، پیروزی قطعی گفتمان اصولگرایی و خاکسپاری جنازه فتنه آمریکایی- اسرائیلی دانست.

به گزارش سلام دلفان، حسین شریعتمداری در یادداشت امروز کیهان با عنوان “خاکسپاری جنازه فتنه” نوشت: در پایان روز پنج‌شنبه 24 مردادماه جاری، در پی 4 روز پرکار که از دوشنبه تا پنج‌شنبه هفته گذشته در صحن علنی مجلس شورای اسلامی ادامه داشت و با بحث‌های داغ و پردامنه نمایندگان موافق و مخالف درباره صلاحیت وزرای پیشنهادی رئیس جمهور محترم همراه بود، رأی مثبت و منفی نمایندگان به صندوق‌ها ریخته شد و نهایتا 15 تن از 18 وزیر پیشنهادی رئیس جمهور محترم از مجلس شورای اسلامی رأی اعتماد گرفتند و 3 وزیر آموزش و پرورش، علوم، تحقیقات و فن‌آوری و ورزش و جوانان از حضور در کابینه آقای دکتر روحانی بازماندند. درباره آنچه طی این 4 روز و در جریان رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی مطرح شده بود و نتیجه نهایی آن، گفتنی‌هایی هست که به برخی از با اهمیت‌ترین آنها اشاره می‌کنیم؛
1- تمامی چند وزیر پیشنهادی که متهم به حضور و حمایت از فتنه آمریکایی- اسرائیلی 88 بودند بدون استثناء -تأکید می‌شود که بدون استثناء- ضمن انکار حضور و حمایت خود، از فتنه آمریکایی- اسرائیلی یاد شده اعلام دوری و انزجار کردند و با قاطعیت -بعضاً همراه با سوگند- آن ماجرای پلشت را بیرون از دایره اسلام و انقلاب و نظام دانسته و بر وفاداری خود به امام(ره) و رهبر معظم انقلاب و پیروی از خط ترسیم شده از سوی ایشان تأکید ورزیدند. این تأکید و اصرار اکید که گاه با اشاره به مستنداتی نیز همراه بود، صرفنظر از میزان انطباق آن با واقعیت، نشانه و گواه آن است که فتنه آمریکایی- اسرائیلی 88 در سیاه‌ترین و بدنام‌ترین نقطه تاریخ این مرز و بوم دفن شده تا آنجا که کمترین نشانه از پیوند و رابطه با سران و اصحاب فتنه می‌تواند نفرت و انزجار مردم را در پی داشته باشد و معدود افرادی که به همراهی با آنان متهم شده بودند نیز، خوشنامی خود را در اعلام برائت از سران رسوا و اصحاب بدنام آن فتنه آمریکایی- اسرائیلی می‌دانند.
برائت از فتنه 88 که می‌توان از آن با عنوان پوزش صریح و یا تلویحی متهمان به حضور در فتنه یاد کرد، یکی از برجسته‌ترین موضوعاتی بود که در طول 4 روز بحث و بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی سایه پررنگ آن بر تمامی اظهارات نمایندگان موافق و مخالف و گزینه‌های معرفی شده به وضوح احساس می‌شد. این سایه به اندازه‌ای پررنگ بود که اعتراض گسترده و توأم با عصبانیت اپوزیسیون خارج کشور و مدعیان فراری اصلاحات را در پی داشت.
جریانات و گروههای یاد شده، از اعلام برائت گزینه‌های پیشنهادی آقای روحانی نسبت به فتنه 88 با عنوان «پشت پا زدن همزمان» آنها به جنبش سبز(!) و موسوی و خاتمی و کروبی یاد کرده و با ادبیات شناخته‌شده و بی‌ادبانه خود آنان را نواخته بودند!
فضای ضد فتنه حاکم بر جلسات 4 روزه رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی در مجلس شورای اسلامی به همان اندازه که دشمنان بیرونی و دنباله‌های داخلی آنها را به خشم آورده است برای مردمی که در اعتراض به فتنه آمریکایی- اسرائیلی 88، حماسه پرشور و بی‌نظیر 9 دی را آفریده و از آن پس نیز بر خیانت فتنه‌گران و اعلام نفرت از آنان تأکید ورزیده بودند، امیدآفرین بود و به وضوح حکایت از آن داشت که آثار و ثمرات جهاد مقدس آنان با سران و اصحاب داخلی و خارجی فتنه 88 نه فقط کمرنگ نشده بلکه دامنه و ضریب تأثیر آن نیز گسترده‌تر شده و فزونی یافته است.
2- اگرچه شرکت و حضور برخی از سران و عوامل دست‌اندرکار فتنه 88 در انتخابات، اعتراف صریح آنان به دروغ بودن ادعای تقلب و خیانت بزرگی بود که در جریان فتنه آمریکایی-اسرائیلی 88 مرتکب شده بودند ولی علی‌رغم این اعتراف عملی، از اعتراف رسمی و شفاهی یا مکتوب به آن خیانت آمیخته به دروغ خودداری می‌کردند و در حالی که به گواهی اسناد و گزارش‌های موثق در جلسات خصوصی به دروغ بودن ادعای تقلب اعتراف داشتند، مصلحت خویش- بخوانید مصلحت مدیران بیرونی فتنه- را در اعتراف صریح و علنی نمی‌دانستند! اما، در جریان رسیدگی به صلاحیت وزیران پیشنهادی آقای دکتر روحانی، برخی از وزرا که متهم به همراهی با فتنه بودند ضمن انکار این همراهی و اعلام برائت از فتنه- که در جای خود قابل تقدیر است- بر ادعای تقلب نیز خط بطلان کشیدند. تا آنجا که در دفاع پایانی آقای دکتر روحانی از وزرای پیشنهادی وقتی نوبت به دفاع از آقای عباس آخوندی نامزد وزارت مسکن، راه و شهرسازی رسید، گفت «ایشان -آقای آخوندی- این شهامت را داشت که در آن سال‌های حساس در حضور مقام معظم رهبری بگوید که در انتخابات تقلب نشده است، نه تنها تقلب نشده است، بلکه در انتخابات ایران امکان تقلب نیز وجود ندارد.».
آقای آخوندی در انتخابات سال 88 از اعضای اصلی ستاد میرحسین موسوی بود و با همین عنوان نیز همراه چند تن دیگر از اعضای آن ستاد و اعضای ستاد سایر نامزدها به محضر رهبرمعظم انقلاب رفته و در آنجا با صراحت امکان هرگونه تقلب در انتخابات را که کلید واژه فتنه بود، نفی کرده بود ولی اعتراف ایشان در فضای عمومی کشور انعکاس نیافته بود و آقای دکتر روحانی با توجه به فضای حاکم بر نگاه نمایندگان مردم می‌دانست که احتمال ادعای تقلب از سوی آقای آخوندی می‌تواند موثرترین عامل در رویکرد منفی نمایندگان به ایشان باشد، از این روی با هوشمندی به نفی تقلب از سوی آخوندی در محضر حضرت آقا اشاره کرد که رأی اعتماد نمایندگان مردم به ایشان را در پی داشت.
نفی صریح ادعای تقلب از سوی برخی وزرای پیشنهادی که به همراهی با فتنه متهم بودند و اظهارات آقای دکتر روحانی در دفاع از وزیرمسکن، راه و شهرسازی میخ دیگری بود که در یک جلسه رسمی و با حضور نمایندگان مردم بر تابوت فتنه آمریکایی-اسرائیلی 88 کوبیده می‌شد و از بی‌اعتباری و سقوط سران و عوامل فتنه 88 حکایت می‌کرد. این نکته نیز با اعتراض شدید و گسترده جریانات ضدانقلاب بیرونی و رسانه‌های بیگانه که «تقلب در انتخابات»! کلید واژه کودتای مخملی مورد حمایت آنها بود، روبرو شد و برخی وزرای پیشنهادی را به باد اعتراض و انتقاد گرفتند که چرا تقلب در انتخابات ریاست‌جمهوری 88 را نفی کرده‌اند!
3- یکی از نکات برجسته دیگر که در جریان بحث‌های داغ 4 روزه برای رسیدگی به صلاحیت وزرای پیشنهادی به وضوح قابل دیدن بود آن که برخلاف ادعاهای پرسرو صدای مدعیان اصلاحات که اصرار داشتند خود را پیروز انتخابات اخیر نشان بدهند، وابستگی وزرای پیشنهادی به «جبهه اصلاحات» یک «امتیاز منفی» تلقی می‌شد و نه فقط وزیران پیشنهادی، بلکه اعضای فراکسیون اقلیت نمایندگان مدعی اصلاحات نیز به گونه‌ای کاملا محسوس اصرار داشتند که هیچیک از وزرای پیشنهادی را در پیوند با جبهه اصلاحات معرفی نکنند. این نکته به وضوح از اعتراف مدعیان اصلاحات به فقدان پایگاه مردمی این جبهه حکایت می‌کرد و حاکی از آن که می‌دانستند اشاره به هرگونه رابطه و پیوند برخی وزرای پیشنهادی به جبهه اصلاحات می‌تواند به عنوان یک مانع جدی، از رأی اعتماد نمایندگان مردم به آنها جلوگیری کند. خودداری از اشاره به رابطه وزیران پیشنهادی با جبهه اصلاحات به اندازه‌ای محسوس بود که برآشفتگی و عصبانیت شدید رسانه‌های بیگانه و سایت‌های وابسته به اپوزیسیون را در پی داشت و از جمله، سایت صهیونیستی «بالاترین» که تحت مدیریت مستقیم منوشه‌امیر اداره می‌شود با دلخوری و به ملامت نوشت «نه حسن روحانی و نه هیچیک از وزیران پیشنهادی حرفی از اصلاحات به میان نیاوردند و درباره عضویت چند تن از گزینه‌های روحانی در جبهه اصلاحات سخن نگفتند»! همین سایت در گزارش دیگری نوشت «دفاعیات وزرای روحانی به سرمقاله کیهان شبیه بود(!) همه آنها خود را سرباز رهبر ایران معرفی کردند. و روحانی گفت در انتخاب اعضای کابینه‌اش، هماهنگی با نظرات [آیت‌الله] خامنه‌ای ‌را در نظر داشته است و…»
گفتنی است فقط در یک مورد آقای دکتر روحانی به هنگام دفاع از وزرای پیشنهادی یکی از آنها را با عنوان «اصلاح‌طلب» معرفی کرد و نتیجه‌ آن که این وزیر پیشنهادی نه فقط از رأی اعتماد مجلس برخوردار نشد بلکه در میان 3 وزیری که با رأی عدم اعتماد نمایندگان مردم روبرو شدند، کمترین رأی مثبت را کسب کرد.
با توجه به نکات فوق‌الذکر که برگرفته از جلسات علنی و 4 روزه بررسی صلاحیت وزرای پیشنهادی در مجلس شورای اسلامی است به جرأت می‌توان نتیجه گرفت که مجموعه اظهارات نمایندگان موافق و مخالف و نظرات اعلام شده وزرای پیشنهادی در برائت از فتنه 88، اعتراف به دروغ بودن تقلب، پشت کردن آشکار به جبهه اصلاحات، استفاده از گفتمان اصولگرایانه و تاکید بر آموزه‌های اصیل اسلام و انقلاب و نظام، پیروزی بزرگ دیگری برای گفتمان اصولگرایی است و این نظر پیش گفته را تائید می‌کند که در انتخابات خرداد 92 اگرچه نامزدهای جبهه اصولگرا- به مفهوم سیاسی و تشکیلاتی آن- پیروز نبوده‌اند ولی «گفتمان اصولگرایی» پیروز قطعی انتخابات بوده است. و دراین‌باره، باز هم گفتنی‌هایی هست.
حسین شریعتمداری

  1. نویسنده دیدگاه: جوانفکر
    مرداد ۲۶, ۱۳۹۲ در تاریخ ۱۲:۴۵

    علی اکبر جونفکر در بخشی از مصاحبه اش با روزنامه شرق گفت:

    حامیان آقای احمدی‌نژاد در سال 84 می‌گویند احمدی‌نژاد به ما پشت‌پا زد.
    کجا حمایت کردند؟ آقای احمدی‌نژاد خودشان آمدند. آنها می‌دانستند رای افکارعمومی آقای احمدی‌نژاد است و آمدند پشت ایشان قرار گرفتند.
    شما می‌گویید اصولگرایان چون دیدند احمدی‌نژاد پیروز می‌شود پشت او آمدند؟
    آمدند دیگر، زرنگی کردند، زرنگی سیاسی.
    ‌حتی آیت‌الله مصباح و طرفداران ایشان؟
    آیت‌الله مصباح و اطرافیان ایشان چقدر وزن سیاسی دارند؟
    ‌شما بفرمایید.
    اگر وزن سیاسی آیت‌الله مصباح در پیروزی احمدی‌نژاد تاثیرگذار می‌بود که الان باید آقای جلیلی رییس‌جمهور می‌شد.

  2. نویسنده دیدگاه: معلم
    مرداد ۲۶, ۱۳۹۲ در تاریخ ۱۳:۰۴

    پروین اعتصامی در بیتی می گوید:هزاران دانه افشاندیم و یک گل زآن میان نشکفت/به شورستان تبه کردیم رنج باغبانی را/ و این گویی حکایت تلخ روزگار ما فرهنگیان است.

    ناهمسویی برخی نمایندگان محترم مجلس با فرهنگیان که تقاضای دادن رأی اعتماد به محمد علی نجفی را داشتند باعث حیرت و شگفتی فرهنگیان شد.

    بسیاری از فرهنگیان استانهای کشور فکر می کردند با رایزنی صورت گرفته با نمایندگان شان در مجلس ، نجفی وزیر آنها درکابینه است ولی در اوج انتظار، برخی نمایندگان با «نه» گفتن به نجفی، ثابت کردند بیش از آن که خود را ودیعه دار امانت و خواسته موکلین خویش بدانند با همسویی با برخی افراطیون سیاسی به موکلین خود«نه» گفتند.

    فرهنگیان با همه جمعتی که دارند بی پشتوانه ترین قشر این جامعه اند که همواره نگاه انکاری دیگران به خویش را با خوش بینی از سر گذرانده اند. فرهنگیان بدون کمتر تشکل سازمان یافته ای هر بار برای کاندیدایی یاوری و یاریگری کرده اند، فرهنگیان در انتخابات و تا انتخابات عزیز می شوند و تا 4سال بعد فراموش می شوند و چه بسا رأی آوردگان و بر مسند نشستگان که از نردبان نجابت آنان بالا رفته اند این خواسته های صادقانه را زیاده خواهی یا امر و نهی به خویش تعبیر کنند.

    عدم رأی اعتماد این مجلس به وزیر عزیز و اندیشمند فرهنگیان، نشان داد که به رغم «آری» گفتن بسیاری از نمایندگان، در عمل «نه»بزرگی نثارشان شده است و باید صادقانه گفت در این مجلس نه «محمد علی نجفی» که فرهنگیان انکار شدند.

    نجفی با نطق مردانه و عزتمندانه و عالمانه اش ثابت کرد که هنوز هم بزرگ معلم عزت و آزادگی است. او در کلاسی به وسعت ایران یک بار دیگر کتاب پرورق عزت و جوانمردی را برای ما شاگردان کلاس همواره اش مرور کرد. او با نطقش برای بیش از یک دوره وزارت، فرهنگیان را درس عزت داد و اگر امروز فرهنگیان نجفی را گردن فراز وبالابلند ترین وزیر کابینه می دانند جای تعجب نیست.

    حال دردمندانه می گوییم: آقای نجفی برما ببخش اگر نتوانستیم تو را وزیر کابینه روحانی کنیم. بر ما ببخش اگر برخی نمایندگان ما فرسخ ها با ما فاصله داشتند. بر ما ببخش اگر «مهر» را بی تو آغاز می کنیم. بر ماببخش اگر صدایمان را ، نگاهمان را خیلی ها نشنیدند.

    آقای نجفی : برخی نمایندگان مجلس ثابت کردند که باند و جناح برایشان عزیزتر از مردم شان است. این درس بزرگی بود…درس بزرگی که ما چه زود فراموش می شویم و چه زود فراموش می کنیم.این عدم رأی اعتماد ما را از خواب برخیزاند که ما در مجلس چه قدر غریبیم و اینک وقت است که بر بی کسی خویش بگرییم.

    آقای نجفی تو امروز عزیز دل فرهنگیانی، فرهنگیان بالاترین رأی اعتماد را به تو دادند و جوانمردی و علم و هنر و اندیشه ات را در این روزگار قحطی صداقت عزیز می دارند.

    درپایان می گوییم:
    جان فدای نفس نادره مردانی باد
    که کم و بیش نگردند به هر بیش و کمی

  3. نویسنده دیدگاه: غروی
    مرداد ۲۶, ۱۳۹۲ در تاریخ ۱۳:۰۷

    حجت الاسلام محسن غرویان در گفت و گو با سایت خبری “تیک” Tik.ir با اشاره به برخی اقدامات تندروانه علیه جریان اعتدال می گوید: به نظر می آید که این طیف فکری و به خصوص شخص آقای شریعتمداری و همفکران تندروی ایشان، گاهی سخنانی و مطالبی را مطرح می کنند که برای تسلی دادن به همفکران خودشان است والا ، اکثریت جامعه و رای جامعه تفکر تندروی و افراط را پس زده.

    این استاد سطوح عالی حوزه می افزاید: اینها برای اینکه یک جوری خودشان را دلداری بدهند گاهی مطالبی را می گویند. اتفاقا به نظر من توجه اقای دکتر روحانی به اینها، نشان دهنده سعه ی صدر رئیس جمهور محترم است و تاییدی است بر همان روحیه اعتدال و عقلانیت و به نفع جناح اعتداگراست.

    حجت الاسلام غرویان در بخش دیگری از این گفت و گو در پاسخ به سئوالی در مورد حلقه ی پایداری می گوید: من برای این افراد خیلی وزن و جایگاهی قائل نیستم و دیگر اینها را در وافع شکست خورده می بینم.

    این شاگرد آیت الله مصباح یزدی اضافه می کند: با توجه به اینکه شخصا با ایت الله مصباح رابطه داشته ام و قلباً یک رابطه ای هم با ابشان دارم و احترام سن ایشان را دارم و مایل نیستم در حوزه این مسئله صحبت کنم . برای سلامتی ایت الله مصباح در این سن و سال بالا واقعا نگران هستم و دعا می کنم.

  4. نویسنده دیدگاه: نرگس پور حسین
    مرداد ۲۶, ۱۳۹۲ در تاریخ ۱۳:۲۰

    مجلس نهم نه کاری به برنامه های ارائه شده از سوی وزرای پیشنهادی داشت و نه وارد بحث های تخصصی شد. اقتصاد کشور در طی هشت سال گذشته و خصوصا طی چهار سال گذشته بدترین شرایط را پشت سر گذاشت. نرخ ارز و طلا و سکه بصورت مهارگسیخته ای افزایش یافت، نرخ تورم بر اساس آمارهای رسمی ۴۰ درصدر را هم پشت سر گذاشت و بی کاری و گرانه روزگار مردم را تلخ کرد. تمام اینها در شرایطی رخ داد که درآمد نفتی ایران در طی سالهای گذشته به بالاترین میزان خود رسید و دولت این امکان را داشت تا اقتصاد ایران را شکوفا سازد. یکی از دلایل پیروزی حسن روحانی نیز وعده های اقتصادی و خستگی مردم از شرایط موجود بود. از این رو مجلس می توانست برنامه های اقتصادی دولت را مورد سوال قرار دهد و از وزرا بپرسد برای وعده های داده شده پیش از انتخابات چه برنامه ای دارند. مجلسیان می توانستند وزیر نفت پیشنهادی یعنی بیژن زنگنه را مورد خطاب قرار دهند که حالا که ایران همه جور تحریم است و مدتهاست به جای دریافت دلار کالاهای درجه پایین چینی و هندی را دریافت می کنیم برنامه اش برای بازگرداندن درآمد های نفتی چیست؟

    اوضاع در دیگر بخش ها هم خوب نیست. آموزش و پرورش هم اوضاع خوبی ندارد، تعداد معلمان ناراضی زیاد است،وضعیت فرهنگی و آموزشی در مدارس در سطح بسیار نازلی بسر می برد، در واقع در طی سالهای گذشته مهمترین بخش دولت به حال خود رها شده است. استاندارهای اولیه در این حوزه رعایت نشده و کودکان بی گناه در آتش بخاری سوختند و آقای وزیر به راحتی به کار خود ادامه داد. نماینده گان باید نجفی را خطاب قرار می دادند که با این ویرانه چه خواهد کرد؟ چطور می خواهد بودجه مورد نظر وزارت آموزش و پرورش را تامین کند؟ چطور می خواهد وضعیت کتاب های درسی را سامان بخشد و سوال های از این دست که باید از دیگر وزرا هم پرسیده می شد.

    اما آنان نه کاری به حسن روحانی و نه به برنامه های او و تیمش داشتند. مجلس روزگذشته تبدیل به محلی برای تسویه حساب های نمایند گان با یکدیگر و عقده گشایی شده بود. بعضی از نمایند گان رسم ادب را کنار گذاشتند و هرآنچه که نباید در خانه ملت گفته می شد را بر زبان راندند. اما بیشترین مشکل آنان با سابقون انقلاب و نظام بود. با وزرایی که شاید به قول مجلسیان سن بالایی داشته باشند اما از با تجربه ها هستند و می توانند در این شرایط بسیاری از مشکلات را حل کنند. به قول رییس جمهوری دوران آزمون و خطاب تمام شده است، حالا وقت آن است که از تجربیات استفاده کرد تا این کشتی بحران زده از گل و لای خارج شود. اما برای تازه به قدرت رسیده ها سخت است گوش سپردن به سخن قدیمی ها. از طرفی دیگر روز گذشته تمام مشکل مجلس مساله فتنه بود. نماینده گان در صحن علنی مجلس حدود ۱۶۸۵ بار از لفظ فتنه استفاده کردند و بیشتر وزرای پیشنهادی را از اهالی فتنه خواندند .

    جنبشی که چه نمایند گان و چه نهاد های امنیتی نزدیک به سه سال است که با تبلیغات گسترده در بوق و کرنا کردند که وجود ندارد روز گذشته زنده تر از همیشه در مجلس خودنمایی کرد. بارها و بارها از مرگ جنبش اعتراضی مردم گفتند و تاکید کردند که رهبران این جنبش یعنی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و زهرا رهنورد فراموش شده اند.
    از ان طرف هم سید محمد خاتمی و اکبر هاشمی رفسنجانی را طرد شده خواندند که هیچ جایگاهی در بین مردم ندارند. آنان برای طرفدارانشان جزیره امنی را نشان دادند که در آن هیچ مخالف و معترضی وجود ندارد و همه چی در امن و امان است. اما مشخص نیست چرا باید در این جزیره امن بیش از هزار بار هشدار دهند که فتنه برگشته است؟

    آقایان رسایی وذاکانی و حکیمی و بذرپاش و بزرگواری و کریمی قدوسی که از سوی همکارانشان دلالان فتنه خوانده می شوند تمام تلاش خود را کردند تا زحمت همکاران دیگرشان در رسانه های تندرو و نهادهای امنیتی را بی اثر کنند. در واقع جلسه مجلس، جلسه رای اعتماد به میرحسین موسوی و مهدی کروبی بود. برای نمایند گان مخالف مهم این بود که کدام یک از وزرا در ستاد این دو نفر فعال بوده اند و پس از ۲۲ خرداد ۸۸ ارتباط خود را حفظ کرده و حتی به خانه آسیب دید گان و شهیدان جنبش سبز سر زده اند. نه به کارایی زنگنه و نعمت زاده و نجفی کارداشتند و نه برنامه هایشان بود، مهم این بود که آیا آنها در طی چهار سال گذشته در کنار مردم و در کنار کسانی بودند که مردم آنها را دوست دارند یا خیر. تاثیر خاتمی و هاشمی هم بیش از گذشته مشخص شد، ایراد وزرای پیشنهادی همراهی و همکاری و رفاقت با این دو نفر بود.

    می توان گفت جلسه رای اعتماد دیروز، بیشتر شبیه دادگاه انگیزاسیون (تفتیش عقاید) اروپای قرون وسطا بود. جلساتی که از چند روز پیش شروع شده بود و وزرای پیشنهادی باید در کمیسیون های مختلف مجلس حضور بهم می رساندند و در مورد نسبتشان با فتنه توضیح می دادند. صدابلند های مجلس روز گذشته نقش همان کشیش هایی را بازی کردند که هنوز حاضر نیستند قبول کنند که زمین گرد است و به دور خورشید می چرخد.

    صدا بلندهایی که مردم به تفکرشان در انتخابات ۹۲ “نه” بلندی گفتند و آنها محکم گوش های خود را گرفته اند تا این “نه” را نشنوند. همان طور که امام حسین (ع) به معاویه هنگامی که امام را به فتنه گری و ایجاد تفرقه در اسلام متهم کرد و ایشان به او پاسخ دادند :” من فتنه ای بزرگتر از خلافت تو و فرزندت بر این امت نمی بینم” ، این نمایند گان خود در مجلس فتنه ای بزرگ هستند. فتنه ای که دیگران را متهم به فتنه گری می کند و می خواهد همه را مجبور کند تا چون خودشان بی اندیشند. فتنه ای که مصالح ملی و منافع ملی را نمی بیند.

  5. نویسنده دیدگاه: امید
    مرداد ۲۶, ۱۳۹۲ در تاریخ ۱۳:۲۴

    بوی سوختگی میاد.
    برادر حسین اینو نگی پس چی بگی. خودتو سبک کن. بابا ملت با رای شون نشون دادن کی رو می خوان خوشحالی می کنن و اسمهایی رو فریاد می زنن باز این میگه … .
    تو همین نورآباد خودمون مردم کی رو فریاد می زدند؟ آزادی کی رو می خواستند؟ آیا تا به حال از این خوشحال تر مردم رو دیده بودید؟ دست بردارید. اینقدر افراطی نباشید. تا روسیاه خدا، مردم و وجدانتون نباشید. خداوند هم به این برادر حسین سلامتی عطا کنه.

ارسال دیدگاه

زمان ورود کد امنیتی تمام شده. مجددا بارگزاری کنید

سلام دلفان
سلام دلفان
رفتن به نوارابزار