سلام دلفان
سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان
سلام دلفان
سلام دلفان
کد خبر: 16749
تاریخ انتشار: ۱۷ آبان ۱۳۹۲
تعداد نظرات: . نظر
خانه » آخرین عناوین » هشدار درباره تکرار تجربه دوران اصلاحات
Print This Post
 در آخرین تحولات مذارکات ایران و 5+! در ژنو، اعلام شد که وزیر امور خارجه آمریکا ضمن شرکت در روز دوم مذاکرات ایران و 1+5 در ژنو، با وزیر امور ...

 در آخرین تحولات مذارکات ایران و 5+! در ژنو، اعلام شد که وزیر امور خارجه آمریکا ضمن شرکت در روز دوم مذاکرات ایران و 1+5 در ژنو، با وزیر امور خارجه کشورمان دیدار می‌کند.

 جان کری امروز با سفر به ژنو با محمدجواد ظریف دیدار می‌کند و در روز دوم مذاکرات ایران و 1+5 شرکت خواهد کرد. دیدار ظریف و کری از سوی هیات مذاکره کننده ایرانی تایید شده است.

پس از این ملاقات نیز دیدار سه‌جانبه محمدجواد ظریف، کاترین اشتون و جان کری برگزار می‌شود.

ظریف: کشورهای غربی عضو 1+5 از فرصت اعتمادسازی برای ملت ایران به خوبی استفاده کنند

محمد جواد ظریف با بیان اینکه کشورهای غربی عضو 1+5 از فرصت اعتمادسازی برای ملت ایران به خوبی استفاده کنند، گفت: امکان رسیدن به متن مورد توافق در مذاکرات ژنو وجود دارد.

وزیر امور خارجه کشورمان در گفت‌وگو با ایسنا، خاطرنشان کرد: به نظر می رسید در نشست صبح امروز با کاترین اشتون طرف مقابل هم تلاش دارد که گفت‌وگوها به نتیجه برسد. دوستان برای رسیدن به راه حل مشترک وارد جزییات مذاکرات شده اند. باید بررسی کنیم کنیم که برای رسیدن به راه حل تا چه اندازه این آمادگی وجود دارد که برای رسیدن به راه حل به صورت مشترک تلاش کنند. ما امیدواریم و فکر می‌کنیم که امکان رسیدن به توافق وجود دارد.

وی گفت: در عین حال کشورهای غربی عضو 1+5 نیاز جدی دارند که اعتماد مردم ایران را جلب کنند و این فرصت برای این کار فراهم شده است و امیدواریم از این فرصت به خوبی استفاده کنند.

ظریف اضافه کرد: امیدواریم در مذاکرات در ژنو یا به نتیجه قطعی برسیم یا اینکه پیشرفت قابل توجهی در مذاکرات داشته باشیم.

وزیر امور خارجه کشورمان در پاسخ به این پرسش که “نتیجه قطعی” را در این مذاکرات چه چیزی در نظر می‌گیرید گفت: امیدوارم درمورد گام اول، گام آخر و اهداف مشترک به یک متن مورد توافق دو طرف برسیم و سپس بتوانیم گام اول را اجرا کنیم.

وی ادامه داد: از نظر ما این امکان در مذاکرات امروز و فردا وجود دارد اما به هر حال ممکن است نیاز به مذاکره بیشتر هم داشته باشد.

عراقچی: هدف تدوین توافقنامه است/هر دو طرف گام اول را مشترک و هم‌زمان برخواهند داشت / غنی سازی خط قرمز است

عضو تیم مذاکره‌کننده ایران با 1+5 پس از پایان دور اول مذاکرات گفت: در این جلسه مروری بر آن چه در ژنو قبلی گذشت داشتیم و درباره نحوه ورود به ژنو 2 و دستور کار صحبت کردیم.

به گزارش ایسنا، سید عباس عراقچی با اشاره به پیشنهاد ایران گفت که در جلسه امروز همه اعضای 1+5 بر طرح ایران و چارچوب آن تاکید کردند و جلسه کارشناسی در وین را خوب و موثر دانستند.توافق کردیم که در 48 آینده باید وارد جزییات شویم. هم در باره هدف مشترک و هم گام اول و آخر و اقداماتی که هر دو طرف باید در گام اول انجام دهند.

وی افزود: گام اول بسیار مهم است چون ما را وارد فضای همکاری می کند و از سویی گام آخر مهم است چون چشم انداز را مشخص می کند. این چارچوب مورد توافق است و بر آن تاکید شد و از عصر امروز وارد جزییات برای مشخص کردن اقدامات می‌شویم.

عراقچی ادامه داد: تصمیم گرفتیم از ساعت 2 عصر (به وقت محلی) مذاکرات را دوجانبه با هیات‌ها ادامه دهیم و چهار جلسه تا ساعت 6 داریم و بعد از آن ظریف و اشتون همراه با جمع محدودی از کارشناسان جلسه ای را خواهند داشت برای جمع بندی مذاکرات.

عضو تیم مذاکره کننده ایران افزود: امیدواریم در جلسه ساعت 6 بین دو طرف به تدریج به یک متن واحد برای توافق برسیم.هدف تدوین یک توافق نامه است و بر روی آن کار می کنیم و این که به نتیجه برسیم را هنوز زود است قضاوت کنیم. نه خوشبین هستم و نه بدبین اما فضای مذاکرات را که جدی و عملیاتی است مثبت ارزیابی می کنیم.

وی ادامه داد: ایران در مذاکرات جدی است و همان طور که در ژنو 1با پیشنهاد مشخص وارد شدیم در این مذاکرات هم جدی هستیم و تلاش داریم ایده ها به هم نزدیک شود.

وی گفت: هدف گام اول این است که به جای موضوعاتی که نمی شود ما را به هم نزدیک کند به موضوعاتی بپردازیم که ما را به هم نزدیک می کند. ما و طرف مقابل ایده هایمان را بیان کردیم و امیدواریم در این نشست مسیر تثبیت شود که این کار سخت و زمان بر است.

وی ادامه داد: هر دو طرف باید به مجموعه اقداماتی برسند که اعتماد ساز است به همان میزان که طرف مقابل حقوق ما را به رسمیت بشناسد و تحریم ها را لغو کند ما گام بر می داریم .

این عضو تیم مذاکره کننده اظهار کرد: دیدارهای دوجانبه در راستای دیدار های رسمی است و تصمیم گرفتیم جمع را کوچک کنیم تا زودتر به نتیجه برسیم. مذاکرات دو جانبه در چارچوب دستور کار مذاکرات بر مبانی پیشنهاد ایران است.

وی در پاسخ به ایسنا مبنی بر این که شرمن گفته گام اول را باید ایران بردارد؟ گفت: هر دو طرف گام اول را به طور مشترک و هم زمان برخواهند داشت.

عراقچی درباره سفر ظریف به رم گفت: قرار بود آقای ظریف از پاریس به رم برود اما امکان‌پذیر نشد و قرار شد امروز عصر سفری چند ساعته به رم داشته باشند که با توجه به ترافیک کاری مذاکرات امکان آن به وجود نیامد. قرار است کاترین اشتون به خاطر کنسل شدن سفر ظریف به رم در تماسی تلفنی از وزیر خارجه ایتالیا عذرخواهی کند.

عراقچی با بیان این که مذاکرات فردا ادامه خواهد داشت اظهار کرد: اختلاف ها میان دو طرف زیاد است و نزدیک شدن ایده ها کار سختی است اما دو طرف اراده این را دارندکه دیدگاه ها را به یکدیگر نزدیک کنند. یک جلسه با سه کشور اروپایی و سه جلسه با سه کشور دیگر (روسیه، چین، آمریکا) خواهیم داشت و این جلسات هم زمان نخواهد بود و ابتدا با سه کشور اروپایی این جلسه برگزار می شود.

وی درباره مکان مذاکرات بعدی ژنو را سهل‌الوصول ترین مکان برای انجام مذاکرات دانست.

عراقچی تاکید کرد: اصل تعلیق غنی سازی خط قرمز ایران است و عنی‌سازی حتما در ایران ادامه می‌یابد. پیشنهاد هایی که الان مطرح می شود جزئی است درباره اقداماتی که قرار است انجام شود.

هشدار درباره تکرار تجربه دوران اصلاحات در دور جدید مذاکرات میان ایران و 1+5 

مهدی محمدی کارشناس و تحلیل‌گر مسائل سیاسی در یادداشتی درباره تکرار تجربه دوران اصلاحات در دور جدید مذاکرات میان ایران و 1+5 هشدار داده است.
متن کامل این یادداشت به شرح زیر است:
بزرگترین تهدید در مذاکرات ژنو 5 -در یک جمله- این است که سابقه مذاکرات سال های 82 تا 84 یک بار دیگر تکرار شود.
رهبر معظم انقلاب اسلامی در حالی که برای بسیار غیر منتظره بود، چند روز پیش نتایج آن مقطع از مذاکرات را عقب نشینی خواندند و هشدار دادند که آن روند مجددا تکرار نخواهد شد.
اگر از یک سو در این نکته تامل کنیم که اصلی ترین اشکال مذاکرات 82-84 چه بود و از سوی دیگر اظهارات مقام های امریکایی در آستانه مذاکرات ژنو 5 را به دقت پی گرفته باشیم، این موضوع کاملا روشن می شود که یک بار دیگر خطر تکرار آن تجربه به طور کاملا جدی وجود دارد.
مسئله اصلی در مذاکرات 82-84 چه بود؟ مسئله این بود که ایران پذیرفت به نام انجام اقدامات اعتمادساز داوطبانه، محدودیت های جدی بر برنامه غنی سازی خود تحمیل کند (محدودیت هایی که در توافقنامه پاریس به توقف کامل بدل شد) آن هم به این امید که این روند منجر به تولید حد نصابی از اعتماد خواهد شد که موجب می شود تروئیکای اروپا در مذاکرات برای رسیدن به ترتیبات دراز مدت، برنامه غنی سازی ایران را بپذیرد.
در واقع آقای ظریف و دوستانشان در آن مذاکرات تصور می کردند غنی سازی از دل فرآیند اعتمادسازی و به عنوان نتیجه آن قابل استخراج است.
نتیجه ای که عملا حاصل شد اما هیچ شباهتی به این ایده اولیه نداشت. در انتهای مذاکرات یعنی در اوت 2005 کاملا برای طرف ایرانی روشن شد که هدف غرب از فرآیند اعتمادسازی گرفتن یک تعلیق موقت از ایران با هدف متوقف کردن روند توسعه برنامه و گرفتن برگ های مذاکراتی اصلی ایران از آن بوده و غرب در توافق دراز مدت نه تنها به دنبال پذیرش غنی سازی در ایران نیست بلکه همانطور که در بسته 5 اوت 2005 روشن شد تلاش می کند این تعلیق موقت را به تعطیلی دائمی تبدیل کند.
متاسفانه باید گفت نشانه های بسبار جدی و قابل توجهی وجود دارد که امریکا  مجددا در صدد تکرار آن روند تقریبا به همان شکل پیشین است.
نخست، توجه کنید که خانم شرمن تا کنون دوبار (یک بار در نشست کمیته روابط خارجی سنا و بار دیگر به نام یک مقام عالی رتبه ناشناس در ژنو) گفته است که هدف امریکا از آنچه گام اول یا گام اعتمادساز ایران می خواند اولا این است که برنامه ایران را همین جا که هست متوقف کند و ثانیا در پوشش رفع آنچه نگرانی های فوری 1+5 خوانده می شود، برگ های برنده اصلی ایران در مذاکرات (غنی سازی 20 درصد، ذخیره مواد، تعداد و نوع ماشین ها، نوع نظارت بر تاسیسات و اراک) را از دست آن خارج نماید.
دوم، در طول هفته های گذشته هرگز حتی یک مقام غربی –به جز روس ها ظاهرا موضع شخصی خود را بیان می کنند- نگفته است که غرب در گام آخر غنی سازی ایران را خواهد پذیرفت. خبرگزاری ایسنا هم در مطلبی که کاملا روشن است دیدگاه های تیم مذاکره کننده را بیان می کند، دقیقا تایید کرده است که از دید غرب دستور کار اصلی مذاکرات چیزی جز این نیست که ببیند چه چیزی می تواند به ایران بدهد تا ایران راضی شود که به طور کامل غنی سازی را کنار بگذارد. در واقع همه شواهد نشان می دهد اگر هم زمانی در اوایل امسال امریکا هدف گذاری غنی سازی صفر را کنار گذاشته بود، مجددا و پس از مشاهده نیاز جدی دولت جدید به توافق، این هدف را احیا کرده و می خواهد هر طور شده آن را به ایران تحمیل کند. وقتی طرف های ایرانی و غربی می گویند مذاکرات به مرحله ای دشوار رسیده هیچ مقصودی جز این ندارند که ایران خواهان آن است که قبل از آغاز برداشته شدن گام های اعتماد ساز تکلیف گام آخر روشن شده و 1+5 بپذیرد که ایران پس از تکمیل فرآیند اجازه غنی سازی در خاک خود را خواهند داشت اما امریکا با سرسختی در مقابل پذیرش این درخواست موافقت می کند.
راه حلی که ظاهرا امریکایی ها به آن متمایل هستند و گاه می شود دید که تیم ایرانی هم بدان بی میل نیست این است که دو طرف فعلا بحث درباره راه حل جامع را کنار بگذارند و روی توافق موقتی کار کنندکه در آن هر کدام از دو طرف گامی در جهت رفع نگرانی طرف مقابل بردارد تا مجالی برای بحث درباره راه حل نهایی در فضایی مثبت فراهم شود.
تهدید اصلی دقیقا در همین جاست. امریکایی ها در مذاکرات 82-84 هم دقیقا از همین تکنیک استفاده کردند. آن موقع هم بحث بر سر این بود که چون توافق روی گام آخر بسیار دشوار است بهتر است ابتدا روی یک گام اعتمادساز موقت توافق شود که فضای مثبت و اعتماد لازم برای ورود به مسائل دشوارتر را ایجاد کند. اما هدف واقعی آنها اساسا این نبود که فضای مثبتی برای مذاکرات جامع تر ایجاد کنند بلکه هدف این بود که به نام انجام گام های اعتماد ساز اصلی ترین پروژه های فنی ایران را که برگ های آن در هرگونه مذاکرات آتی محسوب می شد از آن بگیرند و بعد که دست ایران کاملا و به نحو بازگشت ناپذیر خالی شد، یک پیشنهاد ترکمانچای جلوی آن بگذارند که چاره ای جز پذیرش آن نداشته باشد.
در نوامبر 2003 ( پاییز 83) ایران همه فعالیت های چرخه سوخت را بر اساس توافقنامه پاریس و با هدف اعتمادسازی به حال تعلیق درآورد. پس از آن مذاکراتی میان دو طرف در قالب 3 کارگروه آغاز شد و در همان جلسه اول از کارگروه اول (کارگروه هسته ای) روشن شد که از دید غرب انتهای مسیر، توقف کامل غنی ساز در ایران است نه پذیرش آن. تیم ایرانی پس از  توافقنامه پاریس بوضوح دریافت که غرب نه فقط تمایلی به پذیرش غنی سازی در ایران ندارد بلکه حتی به طور جدی هم مذاکره نمی کند چرا که همه آنچه را که موجب نگرانی آن بود پیشاپیش و به بهانه اعتمادسازی از ایران تحویل گرفته است.
اکنون هم اگر بنا باشد ایران در گام اول توان گریز هسته ای خود را از دست بدهد (Breakout) اتفاقی که عملا رخ خواهد داد این است که اولا با ارزش ترین برگ های خود را در ازای تقریبا هیچ از دست داده است (توجه کنید که امریکایی ها می گویند در گام اول مطلقا به چارچوب کلی تحریم ها دست نخواهند زد. ثانیا چاره ای نخواهد داشت که در حالی که تحریم های اصلی غرب برقرار است در ادامه مذاکرات به واگذاری امتیازهای بیشتر فکر کند و موضع مذکراتی اش به دلیل در دست نداشتن برگ های فنی با ارزش و نیاز مبرم به لغو با قی مانده تحریم ها به شدت تضعیف خواهد شد ثالثا انگیزه غرب برای مذاکرات جدی کاهش می باید چون اصل چیزی را که می خواسته در گام اول و به بهانه اعتمادسازی از ایران گرفته رابعا انگیزه غرب برای فشار بیشتر اضافه می شود چون حس می کند که بالاخره این فشار تحریم ها بود که ایران را پای توافقی موقت کشاند و مهم تر از همه این احتمال بسیار جدی است که پس از برداشته شدن یک گام بسیار بارزش اعتماد ساز، باز هم ایران در مذاکرات بعدی با درخواست توقف کامل غنی سازی از سوی امریکا مواجه شود آن هم در حالی که دیگر برگی هم برای چانه زنی بیشتر در اختیار ندارد.
راه حل فقط یک چیز است: تا وقتی امریکا رسما نپذیرفته که در گام آخر ضمن لغو تمامی تحریم ها غنی سازی ایران را به رسمیت می شناسد گام اول به نام اعتمادسازی یا با هر عنوان دیگر نباید برداشته شود. هر توافقی غیر از این عینا تکرار تجربه تلخ 82-84 است.

» ارسال نظرات

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

سلام دلفان
سلام دلفان
رفتن به نوارابزار