سلام دلفان
سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان
سلام دلفان
سلام دلفان
کد خبر: 21670
تاریخ انتشار: ۱۴ دی ۱۳۹۲
تعداد نظرات: . نظر
خانه » آخرین عناوین » نرمش قهرمانانه، لزوماً به معنای صلح نیست
Print This Post

امام­ خمینی(ره): «هستند اشخاصی که می‌گویند بیایید صلح بکنیم، بیایید یک سازشی بکنیم. ما از تاریخ باید این امور را یاد بگیریم؛ به حضرت­امیر(علیه­السلام)تحمیل­کردند، آنهایی که اَضرّ [پرضررترینِ] مردم‌ هستند بر مسلمین، آنها تحمیل­کردند به حضرت­امیر حکمیت را… این ابتلا را حضرت امیر داشت، الآن نظیر او را ما داریم.

به گزارش سلام دلفان- مشرق، میلاد ولیان در وبلاگ من انقلابی ام نوشت: «ما تعبير “نرمش قهرمانانه” را به كار برديم؛ يك­عدّه‌اى آن را به معنى دست­برداشتن از آرمان­ها و هدف­هاى نظام­اسلامى معنا كردند؛ بعضى از دشمنان هم همين را مستمسكى قرار دادند براى اينكه نظام اسلامى را به عقب‌نشينى از اصول خودش متّهم كنند؛ اينها خلاف بود، اينها بدفهمى است. نرمش­قهرمانانه به معناى مانور هنرمندانه براى دست­يافتن به مقصود است؛ به معناى اين است كه سالك راه­خدا – در هر نوع­سلوكى – به سمت آرمان­هاى گوناگون­و متنوّع اسلامى كه حركت مي­كند، به هر شكلى و به هر نحوى هست، بايد از شيوه‌هاى­متنوّع استفاده­كند براى رسيدن به مقصود. هرگونه حركتى – چه حركت به­جلو، چه حركت­به­عقب – مثل ميدان­رزم­نظامى، بايد به­دنبال رسيدن به اهدافِ ازپيش‌تعيين‌شده باشد.» [بیانات امام­خامنه­ای- 29/8/1392]

پس از انعقاد توافق­نامه ژنو، یک بدفهمی راجع به شرایط امروزمان پیش­آمد[که امیدواریم إن­شاءالله فقط در حدّ بدفهمی بوده باشد و توطئه­ی از پیش تعیین­شده­ای نبوده­باشد]. عده­ای از “مدافعان توافق نابرابر ژنو” اصرار دارند وانمود کنند که نرمش قهرمانانه یعنی کوتاه آمدن در مقابل دشمن و عقب­نشینی از اصول­انقلاب­اسلامی! و در توجیه این مطلب هم اذعان دارند که “ما امروز در شرایط صلح­حسنی هستیم!”.

آیا ما واقعاً در چنین شرایطی هستیم!؟ در اینجا ابتدائاً قصد اثبات یا ردّ این ادعا را نداریم. اما اگر طبق اظهارات این افراد، فرض کنیم در شرایط صلح­حسنی هستیم، چند سؤال اساسی مطرح می­شود که باید “مدافعان توافق نابرابر ژنو” به آن پاسخ دهند.

*مگر صلح امام­حسن(علیه­السلام)، تحمیلی نبود!؟ آیا امام­حسن با رضایت­قلبی، تن به این کار دادند!؟

مگر اطرافیان امام­حسن، به ایشان خیانت نکردند!؟ آیا اطرافیان امام امروز، خائن هستند!؟

امام­خمینی(ره) در 2/6/1365 اشخاصی را که به دنبال تحمیل­صلح با غربی­ها[در ماجرای پذیرش قطعنامه 598] بودند، حیله­گر و خائن نامیده­بودند و با اشاره به ماجرای حکمیت­و­صلح­تحمیلی فرمودند: «هستند اشخاصی که می‌گویند بیایید صلح بکنیم، بیایید یک سازشی بکنیم. ما از تاریخ باید این امور را یاد بگیریم؛ به حضرت­امیر(علیه­السلام)تحمیل­کردند، آنهایی که اَضرّ [پرضررترینِ] مردم‌ هستند بر مسلمین، آنها تحمیل­کردند به حضرت­امیر حکمیت را… این ابتلا را حضرت امیر داشت، الآن نظیر او را ما داریم. ما از آن قضیه باید عبرت بگیریم.اینهایی که می‌خواهند صلح ایجاد کنند کی‌ها هستند. قصه‌ی امام حسن(علیه­السلام)و قضیه‌ی صلح، آن هم صلح­تحمیلی بود. برای اینکه امام­حسن، دوستان خودش، یعنی آن اشخاص خائنی که دور او جمع­شده بودند، او را جوری کردند که نتوانست خلافش بکند، صلح کرد. صلح تحمیلی بود. این صلحی هم که به ما می‌خواهند بگویند، این است… آن صلح تحمیلی که در عصر امام­حسن واقع­شد و آن حکمیت­تحمیلی که در زمان امیرالمؤمنین واقع­شد، هر دویشبه دست اشخاص حیله‌گردرست شد. این ما را هدایت می‌کند به اینکه نه زیر بار صلح تحمیلی برویم و نه زیر بار حکمیت تحمیلی.» [صحیفه‌ی امام، ج 20، ص 118 و 119]

صلح امام­حسن برخلاف نظر ایشان بود. به خاطر عواملی از جمله خیانت ­و بی­وفایی اصحاب ­و­خواص، کمبود نیرو و ضعف جبهه­ی­حق، و نیز ضعف­تحلیل­و­بصیرت مردم بود که امام شکست­خوردند[البته شکست ظاهری­و­مادی؛ اما مکتب پیروز شد]. اعتدالیون بایستی پاسخ دهند که آیا امروز این دلایل­صلح وجود دارد!؟ آیا مردم ایران با اینهمه حماسه­ها که در این 35 سال رقم­زدند، قدرت تحلیل و بصیرت ندارند!؟ آیا ملّت 9 دی، ولایتمدار نیستند!؟ آیا امروز جبهه­ی­حق و گفتمان مقاومت، ضعیف است!؟ امروز که بیداری­اسلامی اتفاق­افتاده، امروز که امواج اسلام­گرایی غرب را درنوردیده، امروز که اسرائیل با ارتش مجهزش پس از جنگ­های ناکام 33 روزه و 22 روزه حتی نتوانست 8 روز در مقابل مردم بی­دفاع و غیرمجهز غزه مقاومت کند، امروز که تکفیری­ها و آل­سعود با آنهمه حمایت مالی، تسلیحاتی، سیاسی آمریکا و غرب در سوریه شکست خورده­اند، امروز که دولت جنگ­طلب آمریکا به­خاطر ترس از واکنش ایران، جرأت حمله به سوریه را پیدا نکرده است، آیا

امروز جبهه­ی­حق، در موضع­ضعف است که مجبور باشد صلح­کند!؟ مدافعان “توافق نابرابر ژنو” و حامیان­جریان­اعتدال! که اصرار دارند شرایط امروز را شبیه به شرایط دوران امام­حسن قلمداد کنند، پاسخ­دهند که آیا معتقدند که در این چندماهه­ی پس از انتخابات، اشخاص خائن و حیله­گر، اطراف امام را گرفته­اند تا نظر خود را بر او تحمیل کنند!؟اگر حرف از صلح حسنی می­زنند، پس لازمه­اش همین عوامل است. [شاخه­ای را می­بُرند که خود روی آن نشسته­اند!؟ یعنی آیا اینان، خودشان را خائن می­دانند!]

با شناختی که مردم ایران و بلکه جهانیان از شخصیت عزّتمند امام­خامنه­ای دارند، بر همگان آشکار است که رهبر انقلاب به هیچ وجه اهل­صلح با دشمن نیستند؛ اهل­ترس­و­عقب­نشینی[در شرایط فشار و تحریم و تهدید] نبوده و نیستند؛ هیچ اعتقادی بهمسامحه با دشمن و جبهه­ی­باطلندارند. پس یقیناً می­دانیم کهایشان نسبت به سازش­و­صلح هیچ­رضایتی نداشته و­ندارند. ایشان قبلاً هم در دوران اصلاحات فرموده­بودند که اگر امروز امر دایر بشود بین صلح­حسنی و قیام­حسینی، ما نبرد عاشورایی را انتخاب می­کنیم؛اگر عرصه را بر ما تنگ کنند، واقعه­ی عاشورا را تکرار می­کنیم. امروز که ایران[به برکت مقاومت­های این ده­سال اخیر] به مراتب قوی­تر و غنی­تر نسبت به دوره­های گذشته و در اوج قدرت و تأثیرگذاری جهانی است، چه نیازی به صلح و سازش[آنهم با دشمنانی کینه­ای، وحشی و غیرمنطقی] دارد!؟

*مگر معاویه پس از توافق با امام­حسن، عهدشکنی نکرد!؟ آیا نباید از تاریخ عبرت بگیریم!؟

پس از صلح امام­حسن با معاویه، طبق انتظار امام­حسن، معاویه به هیچ­یک از بندهای توافق خود با امام عمل­نکرد[از جمله اینکه یزید را برای خلافت پس از خود برگزید، لعن امیرالمؤمنین بر منابر را همچنان ادامه داد و…].

کسانی­که معتقد به صلح­و­سازش با دشمن هستند، پاسخ دهند که مگر دشمن امام­حسن عهدشکنی نکرد!؟ پس چرا اصرار دارید که دوباره همان مسیر را بروید، با اینکه می­دانید غربی­ها عهدشکن هستند و علی­رغم تأکیدهای مکرر رهبر انقلاب مبنی بر بی­اعتمادی به آمریکا و غرب، چطور و با چه­رویی دم از مذاکره­و­سازش با غرب می­زنید!؟ هنوز یک­ماه هم از توافق نابرابر ژنو نگذشته بود که عهدشکنی آمریکایی­ها را مشاهده کردیم؛ هیچ­اتفاق مثبتی نیفتاد، هیچ­تحریم خاصی لغو نشد، بلکه حتی در کنگره، تحریم­های­جدید علیه­اشخاص­و­شرکت­های­ایرانی تصویب­شد،­ادبیات طلبکارانه­و­خصمانه­ی­آمریکایی­ها همچنان ادامه پیداکرد، پس از این­توافق با قاطعیت­و­جسارت بیشتر از قبل گفتند که “همه­ی گزینه­ها روی میز است، حتی گزینه­ی نظامی”[از روز سفر رئیس­جمهور به نیویورک تاکنون، دائماً تهدید نظامی می­کنند]، رژیم­صهیونیستی جَری­تر شد، اینهمه توهین و جسارت به ملّت ایران و مسئولانمان کردند[که متأسفانه از این­طرف به­جای واکنش­عزّتمندانه، فقط با لبخندهای ظریفانه­و­ذلیلانه پاسخ­داده­شد!]. با اینکه در گذشته هم[بخصوص در سال 82] عهدشکنی آمریکایی­ها را تجربه کرده بودیم، چرا دوباره باید هزینه­ی تجربه بدهیم!؟

حرف آخر:نرمش قهرمانانه لزوماً به صلح منتهی نمی­شود. نرمش قهرمانانه یک تاکتیک است؛ یعنی مبارزه همچنان ادامه دارد، صرفاً شیوه­ی آن تغییر می­کند. نرمش قهرمانانه یک مفهوم است، مصداق نیست که برخی تصور کنند نرمش قهرمانانه فقط یک مصداق دارد و آن هم صلح است. در دوران امام­حسن­مجتبیعلیه­السلام، نرمش قهرمانانه با صلح اتفاق افتاد، چون حضرت غریبانه تنها ماندند. لذا بهترین راهبرد را برای ادامه­ی مبارزه با دشمن انتخاب کردند که نهایتاً منجر به حفظ اسلام و آشکارشدن چهره­ی حقیقی دشمن شد. اما امروز نرمش قهرمانانه با صلح محقق نمی­شود، چون در شرایطی نیستیم که بخواهیم تن به صلح بدهیم.امام امروز تنها­و­غریب نیست که مجبورباشد صلح­کند، یک­ملّت با او هستند، با یک اشاره­ی او همه­ی­توطئه­ها را خنثی­می­کنند، کمااینکه در 9 دی کردند. میلیون­ها مسلمان در سرتاسر عالم، به تأسی از اوست که مقاومت­و­مبارزه می­کنند.

همانطور که رهبر انقلاب فرمودند این مذاکرات و توافقات پشتوانه­ی تجربی ملّت را افزایش می­دهد. یعنی نهایتاً به این نتیجه خواهیم رسید که باید روی پای خودمان بایستیم و برای حل مشکلات­اقتصادی، تکیه به غرب نکنیم.

حال، قضاوت کنید آیا با توجه به آنچه در توافق ژنو داده­ایم و گرفته­ایم[که در شماره 167 اشاره کردیم]، آیا این نرمش، قهرمانانه بود!؟

ارسال دیدگاه

زمان ورود کد امنیتی تمام شده. مجددا بارگزاری کنید

سلام دلفان
سلام دلفان
رفتن به نوارابزار