سلام دلفان
سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان سلام دلفان
سلام دلفان
سلام دلفان
کد خبر: 75046
تاریخ انتشار: ۱۶ اسفند ۱۳۹۴
تعداد نظرات: یک نظر
خانه » اخبار برتر » مشکلات ماندگار روستاهای دلفان/ بخش اول «راه ها»
Print This Post
گزارش جامع سلام دلفان؛

هنوز مشکلات زیادی در روستاها وجود دارد که برای روستاییان آزار دهنده و نا امید کننده است، ما سعی کرده ایم در این گزارش به بخش هایی از این مشکلات بپردازیم.

به گزارش سلام دلفان، روزگاری نه چندان دور، وقتی سخن از شهر و روستا به میان می آمد، تفاوت های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی این دو جامعه نیز کاملاً در نظر ها مشهود می شد. اگر در آن روزها زندگی در شهر بسیار راحت از روستا به نظر می رسید؛ اما امروزه به یُمن استقرار نظام جمهوری اسلامی و تلاش هایی که در راستای محرومیت زدایی از روستاها انجام شده است، دیگر تفاوت چندانی چه از نظر امکانات رفاهی و چه از نظر بافت فیزیکی و چه از نظر فرهنگی با شهرها  ندارند؛ ضمن اینکه روستاها دارای زندگی آرام تر و به دور از ازدحام شهر می باشند.IMG23365637

امروز بسیاری از عناصر زندگی شهری در زندگی روستایی راه یافته است و همین عناصر وجه تمایز شهر و روستا را به حداقل رسانده است. با این وجود هنوز مشکلات زیادی در روستاها وجود دارد که برای روستاییان آزار دهنده و نا امید کننده است، ما سعی کرده ایم در این گزارش به بخش هایی از این مشکلات بپردازیم، تا شاید چراغ راهی باشد برای آینده و برای مسئو لینی که فقط نگاه خود را به مسائل سیاسی دوخته اند تا شاید نگاه آنها، اندکی از زد و بندهای سیاسی به مسائل و مشکلات مردم نیز معطوف شود.

بخش اول راه ها:

در حال حاضر ارتباط روستاها با مرکز شهر دلفان به استثنای مناطقی که در مسیر جاده های اصلی هستند،از شش محور  صورت می گیرد، که این محورها عبارتند از :

1- محور میربگ شمالی و جنوبی ۲- محور خاوه شمالی و جنوبی ۳- محور چواری 4- محور اولادقباد 5- محورایتیوندشمالی و جنوبی(بابابزرگ) ۶-محور ارتباطی گلباغی، اشرف آباد و دیماندول

این جاده ها که زمانی جاده ی مالرو بودند با تبدیل شدن به جاده ی شوسه و سپس با کشیده شدن روکشی از آسفالت به جاده ی آسفالته تغییر نام دادند، این در حالی بود که فاقد استانداردهای لازم برای تبدیل شدن به جاده ی آسفالته بودند.

این جاده های پر پیچ و خم و باریک که در زمان احداث به دلیل تعداد کم وسایل نقلیه، تردد چندانی از آنها انجام نمی شد باهمان کیفیت، جاده های قابل قبولی بودند، اما اکنون دیگر ظرفیت تردد این همه خودرو را ندارند. اگر در آن زمان رفت و آمد به مراکز شهری و از طریق وسایل نقلیه عمومی انجام می شد، اکنون جای خود را به خودرو های شخصی داده اند و هر خانواده دارای خودرو شخصی متعلق به خود می باشد و حتی  بعضی از خانواده ها به تعداد افراد جمعیت خانواده خودرو دارند و همین امر باعث افزایش بار ترافیکی جاده های باریکی شده است که حتی دارای شانه خاکی برای فرار از کوچکترین حادثه ای نیستند.

بسیاری از این جاده ها با وجود نوساز بودن،به دلیل عدم نظارت کارفرمایان و بهره برداران بر کار پیمانکاران، از کیفیت چندانی برخوردار نبوده و در همان سال اول ساخت در بسیاری از نقاط تخریب شده اند و در برابر این تخریب زود هنگام نه کسی پاسخگوست و نه به فکر مرمت نقاط تخریب شده است.  علاوه بر آنچه گفته  شد، هر کدام از محورهای یاد شده دارای نقاط حادثه خیز می باشند که در صورت عدم توجه به استاندارد سازی این نقاط، همچنان شاهد حادثه ها ی مرگبار در این نقاط خواهیم بود. از جمله این نقاط حادثه خیز، می توان به محل تلاقی جاده خاوه شمالی و جاده منطقه چواری با جاده کمر بندی اشاره نمود که به دلیل نداشتن استانداردهای لازم، تاکنون شاهد چندین حادثه ی مرگبار بوده اند.

از دیگر نقاط حادثه خیز، محور ایتیوند شمالی و جنوبی یا همان مسیری است که به امام زاده ابراهیم ختم می شود. این جاده که در مسیر بسیاری از روستاهای دهستان نورعلی و میربگ نیز احداث شده است دارای نقاط حادثه خیز فراوانی است، که از مهمترین این نقاط می توان به محل تلاقی آن با جاده ی گلباغی در روستای کاظم آباد اشاره نمود که نیاز به استاندارد سازی و نصب علایم هشداردهنده و باز دارنده ی بیشتری دارد. همچنین پیچ خطرناک روستای سراب احمدوند وپیچ و تاب های تنگ پری، از دیگر نقاط حادثه خیز این محور می باشد.

محور اولاد قباد نیز ضمن داشتن پیچ و خم های زیاد، دارای پرتگاه های بدون مستحفظی است که یکی از خطرناک ترین محور های مواصلاتی روستایی می باشد و حداقل کاری که می شود برای این محور انجام داد، نصب علایم هشدار دهنده بیشتر و نصب مستحفظ در پرتگاه ها می باشد، تا اندکی از مخاطرات آن کاسته شود.

محور میربگ شمالی و جنوبی که بیش از یکصد روستای کوچک و بزرگ را پوشش می دهد، جاده ای قدیمی، باریک، فرسوده و پرتردد است که دارای نقاط حادثه خیز زیادی است، این جاده در بسیاری از نقاط نیز تخریب شده است که تاکنون مرمت نشده است، از جمله نقاط حادثه خیز این جاده می توان به منطقه معروف به تنگ بره، سه راهی جعفرآباد، فرعی به اصلی میرآخور، پیچ  رمضان آباد، پل در معرض تخریب روستای میرزآباد، پیچ های زاویه بسته مسیر ملک آباد به دمباغ و ادامه ی آن تا روستاهای ططیانسر و کن خان اشاره کرد که با افزایش جمعیت روستایی و به تبع آن افزایش ترافیک این محور، قطعاً برای مسافرین این جاده خطر ساز خواهد بود، کما اینکه این نقاط تا کنون شاهد حوادث مرگباری نیز بوده است.

این محور دارای یک محور فرعی دیگر به سمت شهرک امام و روستای یار آباد می باشد که بخشی از آن از حوزه ی استحفاظی شهرستان سلسله می گذرد و دارای پیچ های متعدد  و پرتگاه های فوق العاده خطرناک بدون مستحفظ می باشد و حداقل کاری که می توان برای آن انجام داد، نصب مستحفظ در این پرتگاه ها می باشد.

در دو سال گذشته اقداماتی در جهت تعریض منطقه تنگ بره انجام شد، اما با وجود صرف هزینه های زیاد قبل از به نتیجه رسیدن آن، به دلایل نامعلومی این پروژه متوقف گردید.

محور گلباغی و روستاهای این مسیر  نیز یکی از پر ترددترین، و خطرناک ترین محور ها می باشد و هر ساله سوانح مرگبار بسیاری در آن رخ می دهد، این جاده دارای پیچ های بسته  و پی درپی فراوانی است ، که نسبت به ترافیک آن  بسیار باریک، ودارای نقاط تخریب شده ی زیادی است، که در سال گذشته اقداماتی برای عریض نمودن آن انجام گرفت، اما این پروژه نیز در حال حاضر متوقف شده است. این محور دارای دوشاخه ی فرعی دیگر به سمت روستاهای دیماندول و اشرف آباد می باشد، که با وجود نوساز بودن در حال تخریب می باشند،پل های این مسیر مانند ستون فقرات گاوی می ماند که لاغر شده باشد و ستون فقراتش بیرون زده باشد، و با وجود ریختن چندین باره آسفالت در طرفین این پل ها باز هم سطحی برجسته تر از جاده دارند، و برای رانندگان نا آشنا مخصوصا رانندگی در شب، بسیار خطرناک و نابود کننده ی هر خودرو می باشد.

می توان گفت در صورت تداوم وضعیت موجود، در آینده ی نزدیک،بخشی از نمودار تلفات جاده ای همین جاده های روستایی خواهد بود.

گزارش : علی ابراهیمی

  1. نویسنده دیدگاه: علی
    اسفند ۱۷, ۱۳۹۴ در تاریخ ۱۵:۴۷

    با گذشت بیش۳۷ از انقلاب شکوهمند اسلامی زیبنده نیست که خیلی از روستاهای ما راه مناسب نداشته باشند. مسوولین محترم لطفاً به خود زحمتی بدهید واز روستای کن خان تا روستاها ی گچبندی. تیزاب. کاظم آباد.گورمحمد. دولبید. امارته.و….از توابع میربگ جنوبی بازدید فرمایید. وضعیت راه وبهداشت. وخانه های آنها را ببینید. آنگاه مطمئناً وجدانتان به شما اجازه نخواهد داد که شب آسوده سر بر بالش بگذارید وبه خواب خوش بروید. کوتاهی خود را به پای نظام مقدس جمهوری اسلامی نگذارید.

ارسال دیدگاه

زمان ورود کد امنیتی تمام شده. مجددا بارگزاری کنید

سلام دلفان
سلام دلفان
رفتن به نوارابزار