به گزارش سلام دلفان، شاید کفگیر به ته دیگ رسیده و دیگر خرج کردن از رهبری نظام دیگر نیز کافی نیست. استفادهی نادرست از قرآن، برای سیاسیکاری و به منظور تأامین اغراض سیاسیِ از پیش تعیین شده، با ابزار «قرآن بازی» (نعوذ بالله) کاری است که نتیجهاش عدم اعتماد مردم به استفاده از قرآن میشود.. بهطوریکه مردم دیندار ایران، هر استفادهای از قرآن را احتمالاً قابل نقض خواهند دانست و چنین خواهند گفت که «امروز شما این استفاده را کردید، فردا روحانی و طلبهی دیگری، استفادهای برعکسی را از قرآن خواهد کرد.». غافل از آن که، این بازیهای سیاسی و اغراض است که بعضی را وا می دارد تا از این بیان روان روی گردانند و درصدد پیدا کردن متشابهات قرآنی و بهره برداری از آن «در مقابل محکمات» باشند، « فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْويلِه». در اینجا وظیفه عالمان دینی است که با استناد به قرآن از این فتنهها با استناد به قرآن جلوگیری کنند.
ادامه خبر را در اینجا بخوانید
Powered by WPeMatico
